Skąd biorą się objawy z ciała

Reakcja lękowa uruchamia mechanizm przygotowujący organizm do wysiłku. Rośnie tętno, oddech staje się szybszy i płytszy, mięśnie napinają się, krew odpływa z układu pokarmowego. Gdy zagrożenie jest realne, taki stan trwa minuty. Przy zaburzeniu lękowym utrzymuje się tygodniami, a organizm zaczyna odczuwać koszty tego napięcia.

Stąd bierze się zestaw dolegliwości, z którymi pacjenci trafiają do lekarzy różnych specjalności: bóle karku, zawroty głowy, ucisk w żołądku, biegunki, uczucie guli w gardle. Badania wychodzą prawidłowo, a objawy zostają.

Najczęstsze objawy

Czego nie wolno pominąć

Objawy somatyczne lęku wyglądają podobnie do dolegliwości o podłożu kardiologicznym, hormonalnym albo neurologicznym. Nadczynność tarczycy, zaburzenia rytmu serca i niedokrwistość dają zbliżony obraz. Dlatego przy kołataniu serca, bólu w klatce piersiowej i duszności lekarz zaczyna od wykluczenia przyczyn somatycznych, a nie od recepty na lek uspokajający.

Co pomaga

• Wydłużony wydech. Spowolnienie oddechu z naciskiem na fazę wydechu obniża pobudzenie w ciągu kilku minut.
• Regularny ruch. Wysiłek rozładowuje napięcie mięśniowe, które podtrzymuje objawy.
• Ograniczenie kofeiny. Nasila kołatanie serca i drżenie, przez co objawy trudniej odróżnić od napadu lęku.
• Psychoterapia. Przy zaburzeniach lękowych ma udokumentowaną skuteczność i działa dłużej niż sam lek doraźny.

Kiedy pojawia się leczenie farmakologiczne

Gdy objawy utrzymują się miesiącami i ograniczają codzienne funkcjonowanie, lekarz rozważa leczenie farmakologiczne. Punktem wyjścia w zaburzeniach lękowych są zwykle preparaty z grupy SSRI i SNRI, a nie leki doraźne. Zestawienie grup wraz z kategoriami dostępności znajdziesz na stronie o lekach przeciwlękowych, a zasady dotyczące czasu terapii w tekście jak długo brać leki przeciwlękowe.